การวินิจฉัยออทิสติกในวัยเด็กตอนต้น

• การวินิจฉัยตั้งแต่ระยะต้นช่วยให้เด็กได้รับการสนับสนุนและการรักษาที่ ปรับเฉพาะตามความต้องการ ได้เร็วขึ้น ซึ่งจะช่วยพัฒนาทักษะการสื่อสาร การเข้าสังคม และพฤติกรรมพื้นฐานได้ดีขึ้นในระยะยาว
• การวินิจฉัยเร็วยังช่วยลดการตีตราหรือการตีความพฤติกรรมผิด ๆ (เช่น ถูกมองว่า ก้าวร้าว หรือ เกเร) ในโรงเรียน

• ไม่หันตามเสียงเรียกชื่อหรือไม่สบตาตามวัย, พูดช้าหรือไม่มีคำพูดเมื่อถึงอายุที่ควรพูด, ไม่เล่นเลียนแบบ หรือเล่นแบบซ้ำ ๆ (repetitive play)
• ขาดการชวนแบ่งปันความสนใจ (ไม่ชี้ให้ดูสิ่งที่ตนสนใจ), ตอบสนองต่อการสัมผัสหรือสิ่งเร้าทางประสาทสัมผัสผิดปกติ (ไวเกินหรือทนไม่ได้).
• หากผู้ปกครองหรือครูสงสัย ควรเริ่มขั้นตอนคัดกรองทันทีเพื่อไม่พลาดโอกาสรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ 

กระบวนการเบื้องต้น: การคัดกรอง (Screening)

• การคัดกรองพัฒนาการ (Developmental screening) ควรทำเป็นประจำระหว่างการตรวจสุขภาพเด็ก: ใช้แบบคัดกรองมาตรฐาน เช่น M-CHAT (Modified Checklist for Autism in Toddlers) เพื่อประเมินสัญญาณพื้นฐาน. 
  
• หากคัดกรองพบความเสี่ยง แพทย์จะส่งต่อเพื่อการประเมินเชิงลึก (comprehensive diagnostic evaluation). อย่ารอให้เด็กโตขึ้น ยิ่งเร็วยิ่งดี

• การวินิจฉัยมักทำโดย ทีมสหวิชาชีพ ซึ่งอาจรวมถึง: กุมารแพทย์พัฒนาการ, จิตแพทย์เด็ก, นักพฤติกรรมบำบัด (BCBA), นักการพูด/ภาษา (SLP), นักกิจกรรมบำบัด (OT) และนักโภชนาการ/นักจิตวิทยา ตามความจำเป็น
• ขั้นตอนประเมินรวม: สัมภาษณ์ผู้ปกครอง, แบบประเมินพฤติกรรมมาตรฐาน , การสังเกตพฤติกรรมจริงในสถานการณ์ต่าง ๆ, การทดสอบทักษะภาษาและการสื่อสาร และการประเมินปัญหาสุขภาพร่วมอื่น ๆ (เช่น การได้ยิน)

• แพทย์จะพิจารณาว่าพฤติกรรมเกิดจากออทิสติกจริงหรือมาจากสาเหตุอื่น เช่น ปัญหาการได้ยิน พัฒนาการล่าช้าเฉพาะด้าน หรือภาวะทางการแพทย์อื่น ๆ จึงอาจมีการส่งตรวจเพิ่มเติมตามข้อบ่งชี้ (เช่น ตรวจการได้ยิน, ตรวจทางพันธุกรรม, หรือการตรวจทางระบบประสาท)